بررسی رابطه فروپاشی شخصیت با دلبستگی به والدین و همسالان در نوجوانان مراکز شبه خانواده

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه فروپاشی شخصیت بر اساس دلبستگی به والدین و همسالان در نوجوانان مراکز شبه خانواده می‌باشد. این پژوهشی ازلحاظ ماهیت توصیفی و ازنظر روش همبستگی می‌باشد. جامعه آماری عبارت است از ۳۰ نفر از کلیه نوجوانان (دختر و پسر) ۱۴ تا ۲۰ سال مراکز شبه خانواده شهر بجنورد در سال تحصیلی ۹۴-۱۳۹۳ که در مراکز شبه خانواده بهزیستی ساکن هستند، بود. در این پژوهشی از دو پرسشنامه بلوغ عاطفی (EMS) یاشویر سینگ و ماهیش بهار گاوا و پرسشنامه دلبستگی به والدین و همسالان گرینبرگ (IPPA) استفاده شده است. تجزیه‌وتحلیل داده‌های این پژوهش و آزمون فرضیات آن توسط نرم‌افزار SPSS انجام‌شده است. داده‌ها توسط آمار توصیفی و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره به روش اینتر) تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج نشان داد بین فروپاشی شخصیت با دلبستگی به والدین و همسالان رابطه معنادار وجود دارد(۰/۰۰۱-p). نتیجه این پژوهش ضرورت توجه به دلبستگی به والدین و همسالان درزمینهٔ تقویت شکل‌گیری شخصیت در نوجوانان بی‌سرپرست و بد سرپرست را آشکار می‌کند.

کلمات کلیدی: فروپاشی شخصیت، دلبستگی، والدین و همسالان، نوجوانان، شبه خانواده

۱. مقدمه اولین تجربه‌های تربیتی از خانواده بر انسان تأثیر می‌گذارد و به‌مرور، همان تجربه‌ها و آموزه‌ها چارچوب شخصیتی هریک از افراد جامعه را شکل می‌دهد . در نگاهی موشکافانه، خانواده نماد کوچکی از یک جامعه بزرگی است که مردمان آن در کنار هم زندگی می‌کنند اما امتیاز خانواده بر جامعه آن است که در خانواده خمیرمایه شخصیتی افراد در حال شکل گرفتن است و می‌توان با ارائه الگوهای رفتاری مناسب و اسلامی، شخصیت افراد را به گونهای شکل داد که در برابر ناملایمات و سختی‌های زیادی کمترین آسیب را ببیند اما انسان وقتی وارد جامعه شد و چارچوب شخصیتی و رفتاری او شکل گرفت تغییر در آن شخصیت چه‌بسا کار مشکلی باشد. کودکان بی‌سرپرست و بد سرپرست از حضور تربیتی، روان‌شناختی و حمایت مؤثر والدین و نیز از مزایای زندگی در خانواده محروم هستند . مراقبت، درک همدلانه و مشارکت، ساختار قدرت شفاف و حل مسئله از کارکردهای ضروری خانواده می‌باشند؛ که در تأمین سلامت روان‌شناختی کودکان نقشی حیاتی ایفا می‌کنند. یکی از ابعاد اساسی سلامت روان‌شناختی، درک کودک از خود یا همان خود پنداره است، خود پنداره یعنی درک فرد از خود به‌عنوان انسانی با ویژگی‌های منحصربه‌فرد و با تمامی ویژگی‌های مثبت و منفی خویش که چنین تصوری از خود، سنگ بنایی هم برای رشد هیجانی و هم رشد اجتماعی است (مشهدی و همکاران، ۱۳۸۸). روابط دلبستگی نقش بسیار مهمی در احساس امنیت ما دارند. برای کودکان، رابطه ابتدا با والدین برقرار می‌شود و در بزرگ‌سالان با یک زوج برقرار می‌شود. روانشناسان در بیشتر سال‌های قرن حاضر بر روابط کودکان با کسانی که مراقبت از آنان را بر عهده‌دارند تأکید کرده‌اند و این کنش‌های متقابل را اساس عمده رشد عاطفی و شناختی قلمداد نموده‌اند (ماسن و همکاران، ترجمه یاسایی، ۱۳۸۰).

فایل به صورت pdf و آماده پرینت می باشد وجهت رفاه شما عزیزان آموزش تبدیل pdf به word قرار داده شده است.

تعداد صفحات :6 صفحه